واژه‌شناسى مفزع : پناهگاه . لا يفلتك من أخذت : گريز و چاره‌اى نيست . الأبد : پيوسته و هميشگى . ما أهول : چه‌قدر بزرگ است ؟ ! مفهوم مقابل آن « ما أحقر » است به معناى چه‌قدر كوچك است ؟ ! ما أسبغ : چه وسيع و كامل ! ساختار ادبى غنا : خبر براى مبتداى محذوف است و در اصل چنين بوده است : « هو غنا كلّ فقير » . لم ترك : در اصل « تراك » بوده و الف آن در اثر جزم حذف شده است . يفلتك : در اصل « يفلت منك » بوده و كاف پس از حذف « من » به فعل چسبيده است . سبحانك : مفعول مطلق و منصوب است و در اصل چنين بوده است : « و سبّحك سبحانا » . ما أعظم : « ما » اسم نكره ، به معناى شىء ، مبتدا و محلا مرفوع است . « أعظم » فعل ماضى است كه مفهوم تعجب دارد و فاعل آن ضمير مستتر در آن است . كلمه پس از « أعظم » ، مفعول آن است و جمله « أعظم » به‌طور كلى خبر براى « ما » قرارمىگيرد . ما أصغر ، ما أهول ، ما أسبغ : مانند قبلى است .